Συντονιστής
και ψυχή της βραδιάς ο χοροδιδάσκαλος Δημήτρης Κοντοκάλης, ακούραστος
τιμονιέρης επί 26 χρόνια, παρουσίασε ένα δεμένο, απαιτητικό και γενναιόδωρο
πρόγραμμα με όλα τα ηλικιακά τμήματα: από τις τάξεις των δημοτικών σχολείων
Κρανιδίου, μέχρι το γυμνάσιο–λύκειο και την ανδρική ομάδα. Οι μαθητές μπήκαν
στη σκηνή με σιγουριά, ακρίβεια και φλόγα – απόδειξη της μακρόχρονης δουλειάς
και του μεράκι τους.
Το κέφι
απογειώθηκε χάρη στην εξαιρετική ορχήστρα: ο Θοδωρής Τασούλας στο κλαρίνο, ο
Ιάκωβος Ηλιάδης στο λαούτο, ο Βαγγέλης Σαραντίδης στο βιολί, ο Βασίλης
Γραμματικός στη γκάιντα, ο Ανδρέας Παππάς στα κρουστά και η εκπληκτική φωνή της
Μαριάνθης Λιουδάκη στο τραγούδι. Ήταν εκεί για να υπηρετήσουν τον χορό – και το
έκαναν με ευαισθησία, ένταση και σεβασμό στις τοπικές ιδιαιτερότητες.
Η βραδιά
είχε και μια συγκινητική αφιέρωση: ο Δημήτρης Κοντοκάλης τίμησε τη μνήμη του
πατέρα του, που «έφυγε» λίγες μέρες πριν. Η σιωπή του κοινού την ώρα της
αναφοράς και το θερμό χειροκρότημα που την ακολούθησε, ένωσαν καλλιτέχνες και
θεατές σε μια κοινότητα μνήμης και αγάπης.
Στο κοινό παραβρέθηκαν ο δήμαρχος Ερμιονίδας Γιάννης Γεωργόπουλος με μέλη του δημοτικού συμβουλίου, ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας Γιάννης Μαργέτας και ο δημοτικός σύμβουλος Τάσος Λάμπρου (ΕΝ.ΔΗ.ΕΡ.), επιβεβαιώνοντας την έμπρακτη στήριξη του Δήμου σε μια πολιτιστική δράση που έχει γίνει θεσμός.
Το πρόγραμμα
ξετύλιξε έναν μουσικοχορευτικό χάρτη της Ελλάδας:
- Από το Μοναστηράκι Δράμας με
γκάιντα και νταχαρέ: «Ξύπνα Γιώργη», «Ευζωνικός», «Βαρύ καρσί (Κόρη
πούλαγε κρασί)», «Μπαιντούσκα», «Λέκκα (σ’ αυτό το σπίτι)», συρτά.
- Θαλασσινοί καημοί: «Μες του
Αιγαίου», «Θαλασσάκι», «Ο ψαράς», «Έγια μόλα γεια».
- Κεντρική Μακεδονία: Συρτός
Πυλαίας, «Άνθισαν τα δέντρα», καρσιλαμάς.
- Ήπειρος όπως στο πανηγύρι:
«Βασιλικός θα γίνω», «Μπαζαρκάνα», το δρώμενο του Γανωτζή, με τον ίδιο τον
Κοντοκάλη στο τραγούδι, τιμώντας την καταγωγή του από την Αρίστη – μαζί
και τα «μούσμουλα» σαν οικείο μοτίβο μνήμης.
- Νότιος Εύβοια: Πατινάδα,
Μυλωνιάτικος, Καβοντορίτικος, Κουμιωτοπούλες.
- Θράκη, η γη του Ορφέα:
Συγκαθιστός, Ζωναράδικος, Λαίσιος, Καρσιλαμάς.
- Χίος και τα γλέντια των
Βορειοχώρων: «Ένα καράβι από τη Χιό», «Αραπ Σούστα», «Στην Αγιά Μαρκέλλα»,
το χασάπικο της Καλομοίρας.
- Πήλιο, το βουνό των Κενταύρων,
με το γκρουπ γυμνασίου–λυκείου: Πατινάδα, Συρτά («Δύο καναρίνια»),
«Γεωργαλάκης», Χατζημισιώτικος.
- Πάρος, με βιολί και
τσαμπουνιστά: «Όλες οι δάφνες», Συρτός–Μπάλος, «Λευκιανό χασάπικο»,
«Αγέρνος», και συρτός & μπάλος τσαμπουνιστά («Στο μπόι σου, κυρά μου»
– «Περικοκλάδα θα γενώ»).
Οι μικροί
χορευτές έδειξαν πειθαρχία και χαρά, οι έφηβοι φρεσκάδα και ακρίβεια, η ανδρική
ομάδα βάθος και στιβαρότητα· ένα συνεχές πέρασμα από τη μαθητεία στην
ωριμότητα.
Το φινάλε
ήρθε όπως του άξιζε: χορευτές και θεατές έγιναν ένας κύκλος, ένα ξέφρενο
πανηγύρι χωρίς «σκηνή» και «πλατεία», μόνο ανθρώπους που χορεύουν μαζί. Εκεί,
μέσα στο ιδρωμένο χαμόγελο και στο δυνατό χειροκρότημα, φάνηκε στην πράξη ο
τίτλος της εκδήλωσης: ο μερακλής ο άνθρωπος φαίνεται στον χορό του.
Ένα μεγάλο
μπράβο στη Χορευτική Ομάδα του Δήμου Ερμιονίδας, στον Δημήτρη Κοντοκάλη και
στους μουσικούς που κράτησαν ψηλά τον πήχη.
Ραντεβού
στην 27η γιορτή – και του χρόνου, να είμαστε καλά και όλοι εδώ.
Περισσότερες φωτό ΕΔΩ



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου