"Εκεί που είχα αποφασίσει να κάνω ένα break από το μπάσκετ φέτος, προέκυψε από το πουθενά αρχές Οκτώβρη, μια πρόταση από έναν αντίπαλο στα παρκέ από τα πολύ παλιά όταν εγώ ήμουν 20 και αυτός ήταν το hot ταλέντο της περιοχής (6 χρόνια πιο μικρός). Μάλιστα δεν ξέρω αν το θυμάται αλλά είχαμε βρεθεί πολλά χρόνια αργότερα το 2004 αντίπαλοι στο τελικό Κυπέλλου ΕΣΚΑΚ στο Λουτράκι, εγώ με το Αστρός (Α1 ΕΣΚΑΚ) και ο Γιώργος με το Ξυλόκαστρο (Γ Εθνική).
Η μικρή ιστορία αυτού του συλλόγου που φαίνεται ότι θα έχει λαμπρό μέλλον, ξεκίνησε κάπου μέσα στον Αύγουστο όπου ο Γιώργος ο Κατσαμάκης αποφάσισε να κάνει την μεγάλη επιστροφή και να φτιάξει τον Παλαίμων Μελικέρτη. Με παιδιά που είχαν σταματήσει το μπάσκετ από 2 έως και 10 χρόνια κατάφερε να μαζέψει 12 αθλητές που αγαπούν το μπάσκετ και να ξεκινήσει την προετοιμασία.
Μου έκανε την τιμητική πρόταση να κατεβάζω την ομάδα ΤΟΥ από την θέση του προπονητή για να μπορεί να παίζει. Και μόνο για την παρέα που φτιάχτηκε ΔΕΝ θα μπορούσα να πω ΟΧΙ. Αφού κατάφερα να πείσω και να φέρω στην ομάδα δύο φίλους μου (τους Ξυλοκαστρίτες Μάρα και Γιουρούκο) κλείσαμε το ρόστερ με 14 ενεργά ΔΕΛΤΙΑ και με ελάχιστες ώρες προπονήσεων όλοι μαζί ξεκινήσαμε τους αγώνες.
Ένα ρόστερ με 7 παίκτες με ξεχωριστή μπασκετική ιστορία ο καθένας, με τεράστια εμπειρία 40+ και με τα υπόλοιπα παιδιά 24+ από την περιοχή της Κορίνθου πολύ ταλαντούχα που όμως ΟΛΟΙ για διαφορετικούς λόγους ήταν ανενεργοί. Βλέπετε υπήρχε περιορισμός στο να πάρουμε ενεργούς παίκτες.
Οι απαιτήσεις που τέθηκαν από τον Κατσαμάκη από την αρχή οι υψηλότερες. ΗΘΕΛΕ το αήττητο πρωτάθλημα.
Στην αρχή, μέχρι να καταλαβω ακόμα και εγώ το ρόλο μου, να μάθω τα παιδιά και στη συνέχεια να βρούμε την κατάλληλη χημεία, ήταν απαραίτητο να περάσουμε από μια διαδικασία, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ κατά τη διάρκεια των αγώνων. Όμως με αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ μας αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τους ρόλους μας και να βλέπουμε την δυναμική μας.
Όλα αυτά τα πολύ θετικά στοιχεία των παικτών που έβαλαν την ομάδα πάνω από όλα και ΚΥΡΙΩΣ οι αρχές που είχαμε θέσει να ακολουθούμε σαν ομάδα, έδεσαν πολύ γρήγορα. Παρά τα συνεχόμενα προβλήματα τραυματισμών που δεν μας επέτρεψαν να είμαστε πλήρεις καμιά αγωνιστική, το ταλέντο και ο μπασκετικός εγωισμός των παιδιών συντονίστηκαν και έγιναν η ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ μέσα στο γήπεδο και μας οδήγησαν στην μια νίκη μετά την άλλη.
Καταφέραμε να κάνουμε το 16/16 στην κανονική διάρκεια και να νικήσουμε τους Γερανούς με 86-56 στον ημιτελικό και την Ολυμπιάδα Λεχαίου με 58-33 στον τελικό για να πάρουμε πανάξια την άνοδο για την Α1.
18/18 λοιπόν με μέσο όρο επίθεσης 66 πόντους, άμυνας 40.9 και διαφοράς 25 πόντους σε κάθε αγώνα ολοκληρώσαμε την ΤΕΛΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑ βγάζοντας κυρίως μια εικόνα ομαδικότητας, ακεραιότητας, σοβαρότητας και υγείας.
Κατά διαστήματα παίξαμε και πολύ όμορφο και γρήγορο μπάσκετ.
Θέλω να ευχαριστήσω την ψυχή της ομάδας, τον Γιώργο τον Κατσαμάκη που με εμπιστεύτηκε και μας πίεζε συνεχώς να βγάζουμε πάντα το κάτι παραπάνω. Ήταν ο ηγέτης και η έμπνευσή μας μέσα στο παρκέ...μπασκετικά για την αξία του δεν χρειάζεται να προσθέσω κάτι...
Συνεχίζω με τυχαία σειρά:
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Τάσο τον Ξύδη που τον φώναζα Αναστάση και δεν με άκουγε...θα κάνει μεγάλη χρονιά του χρόνου...σημειώστε το όνομα του...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Δημήτρη Πετρίδη Dimitris Petridis που μας έδωσε την απαραίτητη ενέργεια όποτε έμπαινε στο παρκέ...έκανε με διαφορά από τον δεύτερο τις πιο τρελές - εμπνευσμένες πάσες ενώ βοηθούσε πολύ στο ομαδικό κλίμα με τα gossips του...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Σταύρο τον Παπαθάνο Stavros Papathanos παλιόφιλο που αποδείχτηκε παίκτης κλειδί για το σύνολο ειδικά στην άμυνα και γιαυτό και πήρε τη φανέλα του βασικού σπίτι του...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Μπίλι τον Γιουρούκο Vasilis Giouroukos, κομβική προσθήκη καθώς μας πρόσφερε απλόχερα φοβερή ενέργεια...φήμες λένε ότι ακόμα και τώρα που γράφω παίρνει επιθετικό ριμπάουντ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Κώστα τον Αδάμ Kostas Adam παλιόφιλο, αντίπαλο και συμπαίκτη που στήριξε όλη την προσπάθεια, παράταγε το γραφείο του για να μη χάσει προπόνηση στα 50+ και ας τον στεναχώρησα που δεν έπαιξε όσο ήθελε...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Θοδωρή τον Ντορμπάρη, πάντα με το χαμόγελο, μεγάλο ταλέντο που βοήθησε να ανοίξουμε τις άμυνες με το δολοφονικό του σουτ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Σπύρο τον Μεντζέλο (Ξυλοκαστρίτης και αυτός στην καταγωγή), σημαντικό γρανάζι της ομάδας, ανταποκρίθηκε με το παραπάνω σε όποια θέση του ζητήθηκε και ας έχασε τον μεγάλο τελικό λόγω τραυματισμού...παίκτης under the radar για του χρόνου...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Αποστόλη τον Μάρα, παλιόφιλο και συμπαίκτη for ever που έδειξε ότι τα χρόνια είναι απλά ένας αριθμός....είχε τρομερό impact όταν έμπαινε στο παρκέ, εξάλλου είχε το μεγαλύτερο +- από όλους τους παίκτες ΚΑΙ αυτό τα λέει ΟΛΑ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Γιάννο τον Σταυρόπουλο, φίλο μου, παλιό συμπαίκτη και ΚΟΥΜΠΑΡΟ που πραγματικά έκανε αδιανόητα πράγματα μέσα στο παρκέ μετά από 6+ χρόνια αποχής...υπήρχαν στιγμές που τον χάζευα από τον πάγκο...αντικειμενικά MVP της χρονιάς...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Γιώργο τον Πρέσβελο, πρωτεργάτη αυτής της προσπάθειας, βοήθησε στο να φτιαχτεί όλο αυτό το κλίμα και έδειξε το ταλέντο του παρά την μεγάλη αποχή από τα γήπεδα...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Σωτήρη τον Λουζιώτη, τον γιατρό μας που παρόλο το δύσκολο ωράριο του ήταν καθοριστικός, καταπληκτικός 2-way player και του χρόνου θα είναι ο παίκτης to be watched...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Γιώργο τον Κόλλια που μας βοήθησε σε μια θέση που δεν είχε ξαναπαίξει...δεν μπόρεσε να συμμετέχει μαζί μας τους τελευταίους 2 μήνες καθώς έγινε μικρομπαμπάς....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον μεγάλο άτυχο τον Μάριο τον Παπαφίλη που τραυματίστηκε σοβαρά πολύ νωρίς αλλά πάντοτε ήταν εκεί για εμάς...
Παιδία το μυστικό και μεγαλύτερο προτέρημα σας είναι ότι είστε - όπως έλεγε ο φίλος μου ο Ανδρέας - φανταστικοί συμπαίκτες και αυτό πρέπει να κρατήσουμε από τη φετινή χρονιά...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τους 3 μικρούς που πήραν λίγα λεπτά συμμετοχής, τους 2 Αναστάσηδες και τον Γιαννάκη...το μέλλον τους ανήκει...
Μην ξεχάσω και τον Παναγιώτη τον Πασπάλα που ήταν κοντά μας όλη τη χρονιά (ο αθεόφοβος 2 μέρες πριν γεννήσει τον 2ο γιο ήταν εκεί στον τελικό), την υπόλοιπη διοίκηση καθώς και όλους τους φίλους της ομάδας.
Ξεχωριστά πρέπει να πω ένα μεγάλο μπράβο στην Γιώτα που ήταν πάντα στη θέση της στην εξέδρα μαζί με την κόρη της να μας δίνει θετική ενέργεια και τον Αλέξανδρο που μας βοήθησε με το ταλέντο του στις προπονήσεις...
ΤΕΛΟΣ Ευχαριστώ την Τατιάνα, τον Φάνη και την Αγάπη και την υπόλοιπη οικογένεια μου καθώς και τους φίλους μου που με στήριξαν με θετικά μηνύματα σε αυτή την προσπάθεια. Ελπίζω να μην παρέλειψα κάποιον.
ΟΛΟΙ οι παραπάνω μου έδωσαν την ευκαιρία να κατακτήσω το 1ο μου πρωτάθλημα ως προπονητής το οποίο αφιερώνω στον Πατέρα μου!!!
PS1: Πάμε στα επόμενα τώρα!!!! Υγεία σε όλους και ραντεβού στα γήπεδα!
PS2: Κουμπάρε Πέτρο Τσέλιο Petros Tselios η πρώτη κούπα μπήκε στο στρογγυλό τραπεζάκι με φόντο τον Κορινθιακό... Περιμένω τη δική σου με τον Ηρακλή FC για να βγάλουμε φωτογραφίες...
PS3: Κώστα Αδάμ έχεις υποσχεθεί ένα μπάρμπεκιου... κάποιοι άλλοι έχουν υποσχεθεί πίστα... για να σας δω!"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου